Palme d'Or-winnaars: de beste films van Cannes

De Palme d'Or is de hoofdprijs van het filmfestival van Cannes en voor veel filmliefhebbers de meest prestigieuze filmprijs ter wereld. Waar de Oscars een grote groep stemmers hebben, beslist in Cannes een kleine jury van filmmakers en acteurs, en die jury durft vaker te kiezen voor films die schuren, verrassen of het publiek verdelen. Op deze pagina vind je de winnaars van de laatste jaren, van nieuw naar oud, gevolgd door een paar iconische oudere winnaars. Zo zie je wat Cannes nu waardeert en waar die reputatie ooit begon.

Hoe Cannes zijn winnaar kiest

Het festival vindt elk jaar in mei plaats aan de Côte d'Azur. Ongeveer twintig films strijden in de officiële competitie, en een jury onder leiding van een bekende filmmaker kiest aan het einde van het festival de winnaar. In 2026 was dat de Zuid-Koreaanse regisseur Park Chan-wook. Omdat de jury klein is en achter gesloten deuren beraadslaagt, kan een persoonlijke voorkeur zwaar meewegen, wat de uitslag soms onvoorspelbaar maakt. De films zijn bij de uitreiking vaak nog nauwelijks in de bioscoop te zien geweest; ze komen in de maanden erna in Europa uit. Daarnaast deelt de jury onder meer een Grand Prix, prijzen voor regie, scenario en acteerwerk en een juryprijs uit.

Fjord en It Was Just an Accident

Op 23 mei 2026 won Fjord van de Roemeense regisseur Cristian Mungiu, zijn tweede Gouden Palm na 4 Months, 3 Weeks and 2 Days uit 2007. Daarmee behoort hij tot een kleine groep van tien regisseurs die de prijs twee keer wonnen. In Fjord verhuist een streng gelovig Roemeens-Noors gezin naar een afgelegen fjorddorp in Noorwegen; als een van de kinderen met blauwe plekken op school verschijnt, keert de gemeenschap zich tegen de ouders. Sebastian Stan en Renate Reinsve spelen de hoofdrollen. De film duurt bijna tweeënhalf uur en komt vanaf 3 december 2026 in de Nederlandse bioscoop, dus hij is nu nog niet te zien. In 2025 ging de Palme naar It Was Just an Accident van de Iraanse regisseur Jafar Panahi, een gespannen en soms verrassend grappig drama over een groep oud-gevangenen die denken hun vroegere folteraar te herkennen. Panahi maakt al jaren films ondanks beperkingen van de Iraanse overheid, wat de winst extra lading gaf.

Recente winnaars op een rij

Anora van Sean Baker won in 2024 in Cannes en een jaar later ook de Oscar voor Beste Film. Anatomy of a Fall van Justine Triet, winnaar van 2023, is een rechtbankdrama waarin je tot het einde twijfelt wat er echt is gebeurd. Triangle of Sadness van Ruben Östlund won in 2022 met een bijtende satire over rijkdom op een luxejacht; het is Östlunds tweede Palme na The Square uit 2017, een ongemakkelijke komedie over de hoofdconservator van een museum in Stockholm. Titane van Julia Ducournau was in 2021 de gedurfdste keuze in jaren, een lichamelijke horrorfilm die je niet onvoorbereid moet aanzetten. In 2020 ging het festival door de coronapandemie niet door. Parasite van Bong Joon-ho won in 2019 en schreef een paar maanden later geschiedenis bij de Oscars. Shoplifters van Hirokazu Kore-eda, de winnaar van 2018, is het tegendeel: een zachte, ontroerende film over een arm Japans gezin dat op een eigen manier voor elkaar zorgt.

Iconische winnaars uit het verleden

Wie de geschiedenis van Cannes wil leren kennen, kan bij een handvol klassiekers beginnen. Taxi Driver van Martin Scorsese won in 1976, met Robert De Niro als eenzame taxichauffeur in New York. Pulp Fiction van Quentin Tarantino kreeg de prijs in 1994 en maakte van een kleine misdaadfilm een wereldwijd fenomeen. 4 Months, 3 Weeks and 2 Days uit 2007 is een beklemmend portret van twee studentes die in het communistische Roemenië een illegale abortus proberen te regelen. Amour van Michael Haneke won in 2012 en volgt een ouder Frans echtpaar als een van beiden ernstig ziek wordt; prachtig, maar zwaar.

Welke Palme-winnaar kies jij?

Palme-winnaars zijn zelden gemakkelijke films, maar ze verschillen sterk. Zoek je spanning met een publieksvriendelijk tempo, begin dan bij Parasite of Anatomy of a Fall. Wil je lachen om menselijke ijdelheid, kijk Triangle of Sadness of The Square, bij voorkeur met iemand om er na afloop over te praten. Voor een ontroerende avond is Shoplifters een veilige keuze. Pulp Fiction en Taxi Driver zijn klassiekers die je minstens een keer gezien moet hebben, Titane en Amour zijn alleen aan te raden als je weet waar je aan begint. En Fjord zet je alvast op je lijstje voor december.

Een prijs met geschiedenis

De Palme d'Or wordt al sinds 1955 uitgereikt en heeft door de jaren heen een indrukwekkende lijst winnaars opgeleverd die de ontwikkeling van de wereldcinema weerspiegelt. Het bekijken van winnaars uit verschillende decennia geeft een fascinerend overzicht van hoe filmische smaak en artistieke ambitie zich door de tijd heen hebben ontwikkeld, van klassieke Europese arthousecinema tot de meer diverse selectie van vandaag.

De jury en haar wisselende smaak

Elk jaar bestaat de jury van Cannes uit een andere groep filmmakers, acteurs en critici, wat betekent dat de smaak van de prijs sterk kan variëren van editie tot editie. Dit verklaart waarom de Palme d'Or-winnaars zo divers zijn in stijl en onderwerp, in tegenstelling tot prijzen met een meer permanente stemgerechtigde groep zoals de Oscars.

Winnaars die controverse opriepen

Niet elke Palme d'Or-winnaar wordt unaniem toegejuicht. Titane bijvoorbeeld verdeelde het publiek sterk vanwege zijn extreme inhoud. Dit soort controverse is inherent aan een prijs die bewust artistieke moed beloont boven brede toegankelijkheid, en het maakt het bespreken van de winnaars vaak net zo interessant als het kijken zelf.

De rode loper en het symbool van de palm

De naam Palme d'Or, letterlijk gouden palm, verwijst naar de palmbomen die de Croisette van Cannes sieren, en het beeld van de gouden palmtak is inmiddels een van de meest herkenbare symbolen binnen de internationale filmwereld. Dit soort iconografie draagt bij aan het prestige en de blijvende culturele impact van de prijs, decennia na de oprichting.

Herhaalwinnaars binnen de filmgeschiedenis

Een klein aantal regisseurs heeft door de geschiedenis heen meerdere keren de Palme d'Or gewonnen, wat een bijzondere prestatie is gezien de sterke internationale concurrentie elk jaar. Het bestuderen van het werk van deze herhaalwinnaars biedt een fascinerend inzicht in wat voor soort filmmakerschap consistent weet te overtuigen binnen de veranderende smaak van opeenvolgende jury's.

Cannes als startpunt voor je eigen festival

Als de Palme d'Or-winnaars je enthousiast maken over internationale, artistiek gedurfde cinema, overweeg dan om zelf de programmering van een lokaal filmfestival te verkennen. Veel steden organiseren jaarlijkse filmfestivals die soortgelijke, minder mainstream titels vertonen, wat een toegankelijke manier is om dichter bij huis kennis te maken met vergelijkbare artistieke ambitie.