Beste Guillermo del Toro films

Guillermo del Toro is de Mexicaanse regisseur die van monsters geen bedreiging maakt, maar personages om van te houden. Van zijn vroege Spaanstalige spookverhalen tot Hollywoodspektakel en een Oscarwinnend liefdesverhaal met een amfibieman: in elke film neemt hij het op voor de buitenstaander. Hier staan zijn beste films op volgorde, met tips om te beginnen.

Wat zijn films herkenbaar maakt

Del Toro bouwt werelden die je bijna kunt aanraken. Hij werkt graag met echte decors, kostuums en make-up in plaats van alleen computereffecten, en zijn wezens worden vaak gespeeld door acteur Doug Jones in een uitgekiend pak. Kleur doet bij hem veel werk: amber en goud voor warmte, groen en blauw voor kou en dreiging. Inhoudelijk keert hetzelfde idee steeds terug: de echte monsters zijn mensen met macht, terwijl de wezens die er vreemd uitzien vaak de meeste menselijkheid tonen. Daarnaast spelen meerdere films zich af tegen de achtergrond van oorlog of fascisme, wat zijn sprookjes een onverwacht scherpe rand geeft.

Waar begin je met Del Toro?

Pan's Labyrinth uit 2006 is zijn meesterwerk en de beste instap. In het Spanje van 1944 komt een meisje bij haar wrede stiefvader, een kapitein in het leger van Franco, en ontdekt ze in een oud labyrint een faun die haar drie opdrachten geeft. De film wisselt tussen een harde oorlogswerkelijkheid en een duister sprookje, en won drie Oscars. Let op: het geweld is fors, dus dit is geen kinderfilm, ondanks de fantasie. Wie liever iets warmers wil, begint met The Shape of Water uit 2017, over een stomme schoonmaakster in een geheim laboratorium die verliefd wordt op een gevangen waterwezen. Die film won de Oscars voor beste film en beste regie.

Voor wie welke film

Ben je gek op spookverhalen, kijk dan The Devil's Backbone uit 2001, over een jongen in een weeshuis tijdens de Spaanse Burgeroorlog waar een geest rondwaart; het is een soort broer van Pan's Labyrinth. Crimson Peak is een overdadige gotische romance in een vervallen Engels landhuis, ideaal voor een herfstavond. Voor actie en humor zijn er Hellboy, met Ron Perlman als een demon die voor de goede kant vecht, en Pacific Rim, waarin piloten gigantische robots besturen om zeemonsters te verslaan; die laatste is het minst serieus en perfect voor wie gewoon spektakel wil. Nightmare Alley uit 2021 is een duistere noir over een oplichter in de kermiswereld, met Bradley Cooper en Cate Blanchett, en bevat geen bovennatuurlijke elementen. Guillermo del Toro's Pinocchio is een stop-motionfilm die hij samen met Mark Gustafson regisseerde en die de Oscar voor beste animatiefilm won; het verhaal speelt in het fascistische Italië en is ontroerend, maar wel iets voor kinderen vanaf een jaar of tien. Frankenstein uit 2025, met Oscar Isaac als Victor Frankenstein en Jacob Elordi als het wezen, is zijn langgekoesterde verfilming van de roman van Mary Shelley.

Van Cronos tot Frankenstein

Del Toro debuteerde in 1993 met Cronos, een Mexicaanse vampierfilm, en wisselt sindsdien persoonlijke projecten af met grotere studiofilms als Blade II, Hellboy en Pacific Rim. Opvallend is dat de kleine, persoonlijke films vaak het best zijn blijven staan. Tussen die projecten door bleef hij jarenlang plannen koesteren die nooit werden gemaakt, en sommige ideeën doken later in andere vorm op in zijn films. Zijn Spaanstalige werk wordt door veel critici het hoogst gewaardeerd, en Frankenstein voelt als het eindpunt van een fascinatie die hij al zijn hele carrière uitdraagt: het wezen als onbegrepen buitenstaander.

Kijktips en combinaties

Een mooie dubbele avond is The Devil's Backbone gevolgd door Pan's Labyrinth, twee verhalen over kinderen en oorlog die elkaar spiegelen. Een lichtere combinatie is Hellboy met Pacific Rim, voor wie wil genieten van monsters zonder zware thema's. Kijk Crimson Peak en Frankenstein bij voorkeur op een groot scherm, omdat de decors en kostuums een groot deel van het plezier zijn. De Spaanstalige films werken het best in de originele taal met ondertiteling. Via de link bij elke titel zie je waar hij op dit moment te kijken is.