Beste Bong Joon-ho films

Bong Joon-ho is de Zuid-Koreaanse regisseur die met Parasite in 2019 de Gouden Palm in Cannes won en een jaar later als eerste met een niet-Engelstalige film de Oscar voor beste film binnenhaalde. Maar wie alleen Parasite kent, mist een oeuvre vol thrillers, monsterfilms en sciencefiction met dezelfde scherpe blik. Hieronder vind je zijn beste films op volgorde, plus advies over waar je begint.

Wat zijn stijl kenmerkt

Bong wisselt binnen een scène moeiteloos van toon. Een moment kan grappig beginnen, ineens gruwelijk worden en eindigen in iets wat je ontroert, en die abrupte wendingen zijn zijn handelsmerk. Daaronder zit vrijwel altijd een verhaal over klasse en macht: wie boven woont en wie in de kelder, wie vooraan in de trein zit en wie achteraan, wie het systeem bezit en wie erdoor wordt opgebruikt. Zijn hoofdpersonen zijn vaak een beetje onhandig en allesbehalve heldhaftig, wat ze juist sympathiek maakt. En hij werkt graag met dezelfde mensen; acteur Song Kang-ho speelt een hoofdrol in Memories of Murder, The Host, Snowpiercer en Parasite.

Waar begin je met Bong Joon-ho?

Parasite is de vanzelfsprekende start, en niet alleen vanwege de prijzen. Het verhaal over een arm gezin dat zich een voor een binnenwerkt bij een rijke familie is spannend, geestig en op het eind schokkend, en het is de film die al zijn kwaliteiten het meest in balans brengt. Daarna kun je het best Memories of Murder uit 2003 kijken. Deze misdaadfilm, gebaseerd op een echte reeks moorden in Zuid-Korea eind jaren tachtig, volgt twee rechercheurs die met weinig middelen en veel frustratie een dader zoeken. Voor veel liefhebbers is het zijn allerbeste film.

Voor wie welke film

Houd je van monsterfilms, dan is The Host uit 2006 een feest: een wezen kruipt uit de Han-rivier in Seoul en een rommelig gezin probeert de jongste dochter terug te vinden. Het is spektakel, familiedrama en satire op de autoriteiten tegelijk. Mother uit 2009 is kleiner en duisterder, over een moeder die alles doet om haar zoon vrij te krijgen nadat hij van moord is beschuldigd; kijk hem als je van thrillers houdt die je tot de laatste minuut op het verkeerde been zetten. Snowpiercer, zijn eerste Engelstalige film met Chris Evans en Tilda Swinton, speelt zich af in een trein die rondjes rijdt over een bevroren aarde, met de armen achterin en de elite voorin. Okja is geschikt voor wat oudere kinderen en tieners, al is het verhaal over een meisje en haar gigantische varkenachtige huisdier dat een vleesconcern wil inpikken af en toe confronterend. Mickey 17 uit 2025, met Robert Pattinson als een wegwerpmedewerker die na elke dood opnieuw wordt geprint, is zijn meest uitbundige komedie.

Van Seoul naar Hollywood

Bongs carrière laat een interessante beweging zien. Hij debuteerde in 2000 met Barking Dogs Never Bite, een zwarte komedie over een werkloze docent en de honden in zijn flatgebouw. Na het succes van The Host werkte hij met internationale castings en grotere budgetten aan Snowpiercer en Okja, en keerde daarna terug naar een Koreaanse productie met Parasite. Mickey 17, gebaseerd op een roman van Edward Ashton, is opnieuw een Engelstalige film. Opvallend is hoe weinig zijn toon verandert tussen die werelden: of het nu Seoul is of een ruimtekolonie, zijn interesse blijft bij de mensen onderaan de ladder.

Kijktips voor een Bong-avond

Zijn films staan helemaal los van elkaar, dus je kunt vrij kiezen. Een sterke dubbel is Memories of Murder gevolgd door Mother: twee Koreaanse thrillers die elkaar mooi aanvullen. Wil je zien hoe hij hetzelfde thema in verschillende vormen giet, kijk dan Snowpiercer en Parasite na elkaar en let op hoe beide films de ruimte gebruiken om rangen en standen te tonen. Kijk de Koreaanse titels het liefst met ondertiteling, omdat veel humor in de manier van spreken zit. Begin je liever met iets wat minder heftig is, dan zijn Okja en Mickey 17 de luchtigste instappers. Weet vooraf dat zijn films geregeld fors geweld bevatten. Bij elke titel op de lijst zie je via de link waar hij momenteel te kijken is.